Yaklaşık 15 gün aralıklarla iki aydın gurubu kendilerini “Türk” ve “Kürt” diye ayırarak bildiriler yayınladılar. Birinci itirazımız bu ayırımdır. Arkası ve önü belli “Demokratik Cumhuriyet” projesinin ışığında birlikteliğin sağlanmasının olmazsa olmaz ilke olduğu bir ortamda, bu ayırımın altının çizilmesini yanlış buluyorum, bunu hemen belirtmeliyim.

Basından izleme şansına sahip olduğumuz kadarıyla, Türk aydınları 150 katılımcıyla imzaladığı bildiride PKK ye “Koşulsuz silah bırakma” uyarısı yaptılar. Diğer yanıyla da barışın sağlanması ve demokratik hakların hayata geçirilmesini hükümetten rica ettiler. Bu girişim 260 Kürt aydınının aşağı yukarı aynı istekleri tekrarlayan bildirisiyle devam ettirildi. Sonuç biliniyor. Boşluğa ve buza yazı yazmaktan öteye bir fonksiyon görmemiştir.

Misakı Milli sınırları içinde her iki halkın varoluşu da, yok oluşu da kısacası kaderleri ortaktır. Perişanlıklar, yoksulluklar ve yenilgiler ortak yaşanmaktadır. Onların bu ortamdan kurtulabilmelerinin yolu apaçık ortada dururken, aydınlarımızın bulutlar üstünde dolaşan soyut ve köksüz girişimleri hiçbir derde deva olmamıştır. Bu yüzden her zaman olduğu gibi bu kubbede hoş bir seda olmaktan öteye geçememiştir.

Çözüm ortadadır ve yıllardır bütün tarihi arka planlarıyla birlikte topluma sunulmaktadır. Demokratik Cumhuriyet tezinin ışığında Türk ve Kürt halklarının birlikte örgütlenmesi temelinde bir yapı oluşturulup, çözüme gitmek için mücadele edilmektedir.

Ayrı yollardan hareketle birlikteliği bekleyen yığınları demoralize etmek kimsenin hakkı değildir. Devrimci Gençliğin 68 lerde ve 78 lerde yok edildiği ve katledildiği siyasal kurguları kimse görmezlikten gelemez. Bu deneyler ışığında aynı sonun Kürt Demokratik Hareketinin başına gelmesine yol açacak sapmalar ve manüplasyonlar mutlaka mahkum edilmelidir.

Sonu bilinen filmleri görmüş insanlar olarak bütün dinamiklerimizi bir daha halkımıza bu finali göstermemek için uyanık olmaya davet ediyoruz ve buna hakkımızın olmadığını söylüyoruz.