Türkiye’nin ABD ile stratejik ortaklığını pekiştirme ve Mehmet Ali Birand’ın anlatımı ile “Patronun kapısında” yeniden göze girme ve güven tazeleme gezisi Türk basınına göre başarı olarak değerlendirildi. Acaba öylemi? Kısa bir süre önce de İsrail gezisi.

Amerikan başkanı Bush, Ortadoğu’da Türkiye’nin aldığı rolü anımsatıyor, övüyor. Tayip Erdoğan’a da teşekkürlerini sunuyor. Türkiye başbakanının da Bush’tan bazı istekleri oluyor: Bunların başında KKTC’ye direkt uçuş, PKK ile mücadele ve ABD sermayesinin ülkemizdeki yatırımı ve yaptırımı. Aman ne kadar da bağımsızmışız.

Bu arada ülkemizi ziyaret eden ve gözlerden uzak tutulan ancak magazinsel şirinlikle gündeme oturttukları Açık Toplum Enstitüsü kurucusu George Soros’ta : ABD karşıtlığından dem vurup AB yi övücü, onların hedeflerinin bizler açısından daha iyi olduğunun vurgulamasını yapıyor. Ardından da Kafkasya’daki “Şirin” rolünü anlatıyor. Bu coğrafyada yaptığı ince operasyonlar yani “devrimleri”, verdiği rüşvetleri itiraf ediyor. Çünkü operasyonlar buralarda tamamlanmış, gerekli ekonomik anaforlar yapılmış, ülkelerin bağımsızlıkları ipotek altına alınmıştır.

Soros’tan rica ediyoruz. Türkiye deki düşünülen ve uygulanan operasyonları da aöıklamalıdır ki ne kadar “Şirin” ve “İnsancıl” olduklarını ve AB nin ne kadar iyi olduğunu hep birlikte öğrenelim. Maaşlı memurlarının da gerçek yüzlerini bilelim, aldıkları maaşları duyunca sevinelim. Sivil Toplum Örgütlerinin de aldıkları rolleri hep birlikte öğrenme şerefine erişelim. Maaşlar yüksekse bizde hep beraber AB ci olalım, sosyalleşelim, köşeyi dönelim. Nasıl olsa şimdiki moda bu, pek göze batmaz.

Gelelim sayın başbakanın ABD gezisine. Tabi ki başbakanımız bu gezisinde yalnız değildir. Refakatçi bakanların dışında Genel Kurmay ikinci Başkanı sayın Org. Başbuğ da vardır. Anlayabildiğimiz kadarıyla tüm kurumlarımızla Washington’daydı. İşin en ilginç yanı sayın İlker Başbuğ dört gün öncesi ABD Genel Kurmay Başkan yardımcısıyla ülkemizdeki ve Kuzey Irak’taki PKK hareketinin bitirilmesini konuşmuştu. Sayın Generalimiz, ülkemizin ana problemi Kürt meselesini çözmek için ne kadar uzak yollara sapıyorlar. Halbuki çözüm ellerindeki Misakı Milli sınırları içindedir. Kabul etse de etmese de gerçek muhatap vardır. İmralıdadır. Abdullah Öcalan ilk yakalandığı andan itibaren ülkeye hizmet etmek istediğini ifade etmiştir. Tezleri ve açılımları ve hatta 1993 saptamaları apaçık ortadadır. Bu tezler teslimiyeti değil çözüm ve barışı içinde taşımaktadır.

Sayın Erdoğan da generalimiz gibi Bush ile yaptığı oval ofis toplantısında aynı isteği tekrarlamıştır. Acaba kamuoyuna neyi anlatacaklar. Yoksa nasıl olsa iktidardayız, biz ne dersek o ulur mu diyorlar. Geçmiş tarih, halkı yok sayan, bağımsızlığı yok sayan iktidarların başına gelmiş acı sonuçlarla doludur. Bizden söylemesi.

ABD bastırıyor, Suriye ile ilişkilerini yok say, tavır al. İran’ı lanetle, ticaretini dondur, silahınla birlikte stratejik olarak yanımda yer al diyor. Delikanlı Başbakanımız ve etrafı kem-küm deler

Türk boyalı basınımız, medya imparatorlarının gözdeleri hep bir ağızdan “Şirin” manşetler atıyorlar: “Sonuç : Küs değiliz, işbirliğine devam ediyoruz” Sayın okurlar, vekillerimizin bizleri yani asılları nasıl temsil ettikleri ortada tüm kurumlarımızla biat ettik.

Sayın Başbakanım şiiri çok sever, ondan rica ediyoruz. Nazım Hikmet’in “Nazım Hikmet vatan hainliğine devam ediyor hala” şiirini dönüş yolunda tüm hayata okusunlar. Biz de delikanlılığını taktir edelim.