5 Haziran 1977 seçimlerinde %45 dolayında oy alan Bülent Ecevit' in önderliğindeki CHP'nin genel merkezinin önünde seçimin yapıldığı günün akşamı toplanıp, slogan atan ve çoğunluğunu devrimci gençlerin oluşturduğu topluluğa genel merkez binasından şu duyuru yapılıyordu: "Burada kimse 'Tek yol devrim' diye bağıramaz. Lütfen artık dağılın!" Evet, seçim kazanılmıştı ve CHP' nin ve de Ecevit'in o devrimci gençlere artık gereksinimi kalmamıştı !  Oysa Ecevit o devrimci gençlerin özverili çalışmaları sonucu seçimi kazanmıştı. O ise, hala eşi Rahşan Hanım' ın becerisiyle kazandığını sanıyordu. Tıpkı seçimlerden önce Taksim Meydanı' ndaki miting öncesi aldığı ölüm tehdidi üzerine, "Ben ve eşim yarın Taksim' deyiz." demesindeki yanlışı gibi. Çünkü o sırada "Ben ve örgütüm yarın Taksim' de olacağız !" demesi gerekirdi  dürüst Ecevit'in. Geçelim...

   1999 Yılında başbakan olarak hükümet programı hakkında konuşurken, birtakım inciler döktürmüştü Ecevit. Bunlardan üçünü ele alalım:

   Ecevit, DGM' lerin sivilleştirileceğini söylerken, askeri yargıç ve savcıların bu konuda haksızlığa uğradığını da belirtmişti. Çünkü Ecevit' e göre, onlar sıkıyönetim dönemlerinde çok iyi çalışmışlarmış. O yüzden kimse onlara toz konduramazmış. Bazı askeri yargıç ve savcıların nasıl bağımsız davranamadıklarını iki örnekle açıklamaya çalışayım: Deniz ve arkadaşları yakalandıkları zaman, sıkıyönetim henüz ilan edilmemişti. Dolayısıyla onlar ağırceza mahkemelerinden birine sevkedilmişlerdi. Savcılık, onlar hakkında ruhsatsız silah taşımak, banka soymak ve adam kaçırmak suçlamalarıyla dava açmıştı. Bu suçların karşılığı olan cezalar ise, idam değil 5-10 yıl hapis cezası idi. 26 Nisan 1971' de sıkıyönetimin ilanı nedeniyle Deniz'ler sıkıyönetim mahkemesine sevkedildiler. Ancak, askeri savcılık Deniz' ler hakkında Anayasa' yı zorla değiştirmeye girişme suçuyla dava açtı. Çünkü bu suçun cezası idamdı !... Hüseyin İnan' ın dediği gibi, ibreti alem için asılacaklardı. Deniz' ler savunmalarında, çağdaş bir anayasa olan 1961 Anayasası' nı değil değiştirmek, devrin başbakanı olan S.Demirel' in hiç beğenmediği o Anayasa' nın uygulanması savaşımını verdiklerini söylüyorlardı. Deniz' ler yaptıkları eylemlerden dolayı değil, genç beyinlerndeki düşünceleri ile yüreklerindeki özgürlük ve bağımsızlık ateşi nedeniyle haksız ve hukuksuz olarak idama mahküm edildiler.

   Yine aynı dönemde İstanbul' daki bir sıkıyönetim mahkemesi, yukardaki maddeden dava açmayı reddettiği için, o mahkeme üyeleri komutanlıkça görevlerinden alınarak başka illere atanmışlardı. Demek ki hangi maddeden dava açılacağı, o mahkemenin yetkisinde olmuyordu. Dürüst Ecevit bu tür uygulamaları anımsamak istemiyordu. Bir de 12 Eylül 1980 döneminde 17 yaşında idam edilen Erdal Eren de unutulmamalı...

   İkinci inci: Uluslararası Tahkim için yasal düzenlemeler yapılacağını muştuluyordu bu Bay Dürüst. Bu düzenleme çağın gereği imiş. Emperyalizmin dayatmasının adı, Ecevit' e göre çağdaşlaşma olmuş. Aferin !  Neymiş efendim, uluslararası tahkime girilmezse, dış kredi bulunamazmış. Şimdiye dek nasıl bulunmuştu ? Çok uluslu şirketlerin çıkarı için ülke bağımsızlığını tehlikeye düşürecek adımlar atmaktan çekinmiyor bu yapay solcu. Ayrıca yolsuzlukların üzerine gideceğini utanmadan söyleyebiliyordu. Çünkü bir önceki dönemde Meclis komisyonlarında Tansu Çiller ve Mesut Yılmaz' ı Yüce Divan' a gitmekten nasıl kurtardığını unutmuştu Bay Dürüst !

   Üçüncü inci: Özelleştirmeye hız vereceğini de yumurtluyordu bu müthiş solcu ! Bu hızı, bir önceki dönemde başbakan yardımcısıyken SEKA' ya ait fidanlığın Koç Holding' e bedavadan veren kararnamenin altına imza atarken vermişti zaten. Halkın malını halka sormadan ona buna armağan edemezsin Bay Dürüst. Partinin adındaki sol sözcüğünü de lütfen çıkartın artık. Çünkü gerçek solcu, hiçbir zaman halkın malını sermaye sınıfına peşkeş çekmez.

   Körfez Savaşı sırasında Saddam' a destek ziyareti yapıp, başbakanlığında ABD savaş uçaklarının İncirlik Üssü' nden kalkarak Irak' ı bombalamasını görmezlikten gelip, ikiyüzlülük yapmasının adı da dürüstlük mü oluyor ?

   Atatürk'ün kapattığı tarikatların bir benzerini kuran Fethullah Gülen'i "İyi tarikatlar da var" deyip takdir edeceksiniz, ondan sonra da Atatürkçü geçineceksiniz. Bu da  dürüst olmanın bir başka yolu mu acaba ?

   Yalan söylemeyi ilk kez devlet yaşamına sokan ve sermayenin gözde adamı olan Süleyman Demirel gibi bir siyasetçinin, bir dönem daha cumhurbaşkanı seçilebilmesi için yapılan Anayasa değişikliği oylamasında, kural gereği gizli olması gereken oylamada, milletvekillerine baskı kurarak oylarını belirtmelerini isteyerek bir tür "Anayasa ihlali" suçunu işlemekte bir sakınca görmeyen Ecevit mi dürüst ?

   Yargı kararıyla kapatılmasına karar verilen siyanürcü Normandy Şirketi'nin Bergama'da çalışmasını sürdürmesi için, Ecevit bir hükümet kararı çıkararak o şirkete çalışması için yeşil ışık yakıyor. Bu karar, bir kararname değil. Çünkü Cumhurbaşkanı'nın imzası yok. Resmi Gazete' de de yayınlanmadı. Hukukun üstünlüğünü koruyacağına Meclis' te namusu üzerine ant içen Ecevit'in bu yaptığı da mı dürüstlük oluyor ?

   Kendisini solcu sanan Ecevit, 12 Eylül Dönemi'nde partisini yüzüstü bırakıp gitmişti. Gerekçe olarak da, hapse girdiğinde hiç kimsenin arkasından gelmemesini göstermişti. Demek ki sen gerçek bir önder değilmişsin. Dolayısıyla da kitleleri peşinden sürükleyememişsin. Tıpkı yiğit devrimci Deniz Gezmiş' in 1968' lerde senin için dediği gibi. "Sen kim, halkçılık kim Bay Ecevit !"

Saygılar sunarım.

Erol SOYSEVER

E. Binbaşı