|
Eğer Adalet Yoksa Bir Yerde,İnsanın Başı Derde Girer Heryerde |
|
|
|
Yazar Dilek Özbek
|
|
Friday, 12 May 2006 |
|
Sayfa 2 / 2
Olayların samimiyetle göbeğinde yer almış arkadaşlarınca taa 60’tan beri samimiyetsiz bulunarak ‘’mektupçu’’ ilan edilmiş olan Talat Turhan’a gelince: Aynı samimiyetsizliği programdaki yaklaşımlarından da görmek mümkün. Hem diyor ki; ‘’İstanbul grubunu ben teşkilatladım ve Tümgeneral Celil Gürkan’a teslim ettim.’’ , hem diyor ki; ‘’Ben bu cunta işlerinin içinde değildim, haksız yere yargılanıp işkence gördüm.’’ Bu işlerin içindeki konumlanışını, gençlere yanlış yön verişini üstlenip yanlışının özeleştirisini yapacak yerde; bir tür kendini hem koruma, hem de ‘’bir bilen’’ edasında empoze etme çabası içinde… Hem (çoğunlukla GLADIO unsurlarının katıldığı) en üst düzey topladaki varlığından bahsediyor, hem de ‘’beni dışlamışlardı’’ diyor. Sayın Mütercimler, ‘’Bu nasıl dışlanma?’’ diye sorunca ise, ‘’Bakanlık listeleri yapmışlar, bana bakanlık yazmamışlar.’’ Şeklinde yanıtlıyor. O kadar samimiyetsiz ‘’mektupçu’’ oynaşmasına rağmen bir ‘’bakanlık’’ bile koparamamış, onun yerine bir de ‘’bomba davası’’ndan yargılanmış… Ve içinde bulunduğunu söylediği, hatta kendisinin teşkilatladığını iddia ettiği grup; tam da 12 Mart’çı- GLADIO’ya teslimiyet grubu olmasına rağmen; Binbaşı’nın ‘’Celil Gürkan’ı Atıf Erçıkan’ın CIA ajanlığı konusunda ilk uyaran kişi’’ olduğunu her anlamda tanıklandırabildiği Atıf Erçıkan hakkında da, ‘’bu konuda ilk uyarıyı ben yaptım’’ palavrasını sıkan Talat Turhan, bende hala olası cuntaların etrafında dolaşmaya devam edecek bir uzman ‘’mektupçu’’ izlenimi yarattı. Bence, bu ülkeye fazlasıyla zarar vermiş olan bu türden cuntacılıklarla oynaşmak yerine kendinden başlayarak bu yakın- tarih yaşanmışlığıyla samimiyetle yüzleşse, gerçekten ülkesine de ciddi bir hizmet sunmuş olurdu. Onun yerine, daha düne kadar, o dönemin faturasını, o yıllarda ordudan atılmış genç bir teğmen olan Sarp Kuray’a çıkartmaya çalışmış olduğu da bilinen bir gerçek.
Şu an gelinen aşamada ise, tek bir tartışma ve cepheleşme var: Sivilleşme- sivilleşmeme. Sanki bu sorunu aşarsak, her tür toplumsal problemin üstesinden geleceğiz. Her iki dönemin de (12 Mart ve 12 Eylül) öne çıkmış hemen tüm ‘’devrimci- ihtilalci’’ isimleri; neredeyse tek vücut olup uzlaşmışlar bu konuda… Oysa bir topluma yeni bir yön çizebilmek için bile önce geçmiş yaşanmışlıkların yeterince irdelenmesi ve öncelikle oradan gerekli derslerin çıkarılması gerekmez mi? Sorunla sonuna dek yüzleşmeden, sorunu aşabilmek mümkün olabilir mi? Onun yerine hala daha bunu yeterince yapmaktan kaçınıyoruz. Yıllardır doğruyu söyleyip yapmaya çalışan değerlerimizi; dışlıyor, örseliyor ve yıpratıyoruz. 12 Mart döneminin başta asker- sivil devrimci- ihtilalci kadroları; oturup bu meseleyi tartışsalar keşke şimdiye dek hep yapmaktan kaçındıkları biçimde…
Programa telefonla katılan Askeri Yargıç Remzi Şirin ise, bir başka toplumsal değerimiz olduğunu bir kez daha gösterdi.
12 Mart’ın, Dr. Hikmet Kıvılcımlı’nın 1 Numaralı sanığı olduğu, Sarp Kuray ve arkadaşlarının yargılandığı meşhur en kalabalık ‘’83 sanıklı dava’’sının da yargıcı olan ve bu davada Faik Türün’ün emrine rağmen Sarp Kuray’a ve Cihan Alptekin’e idam hükmü vermediği için programda ifade ettiği gibi ‘’Kantin kapatır ve devreder gibi, mahkemesi kapatılan’’ Remzi Şirin, gerçekten de soyadına uygun şirin, babacan ve insancıl yaklaşımıyla; programın ‘’anafikrini’’ de çok güzel özetledi:
‘’ EĞER ADALET YOKSA BİR YERDE,
İNSANIN BAŞI DERDE GİRER HER YERDE’’
<< Başa Dön < Önceki 1 2 Sonraki > Sona Git >>
|
