AKP Hükümeti Kentsel Dönüşüm Planı adı altında halka yıkım ,bir kesime ise rant kapısı açacak olan projeyi İstanbul’da hayata geçirmeye çalışmaktadır.

Toplumsal muhalefetin daha yoğun olarak kendini ifade ettiği bu yerleşim birimlerinin yıkılarak yerlerine daha farklı bir sosyal tabakaya peşkeş çekilmesi düşünülen gecekondu semtlerinde öfke hakim durumda.Çünkü halk yıllardır hizmet beklerken sürgün buldu.

Anadolu’dan çeşitli nedenlerle büyük şehirlere gelerek burada insanca yaşama umudu arayanların alınterinden,sofrasından ve hayallerinden arttırarak yapmış olduğu bu gecekondular şimdi çağdaş kent olma bahanesi ile yok edilmeye çalışılmaktadır.

Karadeniz’den,Doğu’dan,İç Anadolu’dan,Güneydoğu’dan kültürleri,gelenek-görenekleriyle beraber makus talihlerini de beraber getiren halk yıllardır bu yerlerde yapılaşırken sesini çıkarmayan hatta altyapı götüren hükümetlerin kurbanıdır.

Peki nerelerdir bu yerleşim bölgeleri?Rant ve arsa spekülatörlerinin kapmak için can attığı Sarıyer,Derbent,Ferahevler,Poligon,İkitelli,Okmeydanı,Alibeyköy,Esenkent,Yeşilköy,Kurt-köy,Ayazma,Gülsuyu,Aydos ve en son olarak da Haydarpaşa Garı ve çevresi.

Kentsel Dönüşüm Projesi kapsamında 800bin ev ve yaklaşık 5milyon insan (kiracı-ev sahibi) etkilenmektedir.İstanbul’un nüfusunun 1/3üne denk gelen bu rakam ile insanlar evsiz kalacaklar,kira yada borca mahkum edileceklerdir.

Çarpık,plansız yapılaşma ve görüntü kirliliğini içeren kent yapılaşması kapitalist düzende kaçınılmazdır.Adaletsiz gelir dağılımı ile kentleşme olgusu ikiye bölünmüştür zaten:Zengin azınlığın oturduğu semtler ve varoşlar.Bunun suçlusu ise halk değil her konuda olduğu gibi ileriyi göremeyen politikalar üreten,sorunlara kısa vadeli çözümler bulan devlettir.

Devletin asli görevlerinden biri de çalışan her insanına sağlıklı,insanca yaşanacak bir barınma imkanı sunmaktır.Bunu merkezi plana bağlı kentleşme anlayışıyla gerçekleştirmelidir,insan için kent ilke olmalıdır.Çöktü denilen sosyalizm deneyimlerinde bile konut edinme hakkı, ayakta olan bizim gibi ülkelerden daha önemliydi.Herkesin bir işi ve yaşayabileceği bir evi vardı.

Her seçim dönemi öncesinde oy kapma uğruna yapımına izin verilen ardından kapısına elektrik,su,yol,doğalgaz götürülen,vergisi alınan ve şimdi varlığının işgal olduğu söylenen gecekondularda yıkıma karşı tepki,yerel düzeyde başladıktan sonra demokratik kitle örgütlerinin,meslek odalarının ve sendikaların katılımıyla PLATFORM’ a taşınmaktadır.

Bölgede yaşayan halkların toplumun tüm kesiminden insana her konuda ihtiyacı vardır.Teknik,hukuksal ve sosyal anlamda yol gösterici birikim sahibi kişi ve örgütlerin geleceğimiz için bu tepkiye ortak olması,destek olması gerekmektedir.

Venezuella’ da varolan gecekonduları yıkmayıp imar izni ve altyapı hizmetlerini götürerek rehabilite eden Chavez hükümeti,ayrıca kamusal toprak reformu ile yeni ev yapacak halka toplu yerleşim imkanı sunmak için kamu topraklarını tahsis etmiştir..Bizde de eğer hükümetin gerçek anlamda sorunu çözme amacı varsa,bu toprakları rantçılara ve yandaşlarına kapama amacı yoksa başını gömdüğü kumdan çıkarıp dünyanın diğer ülkelerindeki çözümleri incelemesi gerekmektedir.

Tüm bunlar varken yöre insanının talepleri neler diye baktığımızda en başta bu projenin iptal edilmesi gelmektedir.Yıkıma dayalı bir proje gerçek çözüm olmayacaktır. Çünkü yıkım ile evsiz kalan insanlara dayatılan Mortgage sistemi aldatmaca olup iş güvencesinin olmadığı ülkemizde 10 ile 20 yıl vadeli borçlanma gerçekçililik ve ülke gerçekliğinden uzaktır. Diğer bir talep ise bu semtlere alta yapı hizmetlerinin eksiksiz götürülmesidir.

Sorunun kaynağına baktığımızda 1950 lerden beri uygulanan yanlış ve dışa bağımlı politikalar zinciridir.Demokrat Parti ile başlayan Amerikan güdümlü IMF politikalarının sonuçlarından biri olan gecekondulaşma probleminin çözümü , dışa bağımlı politikalar zincirinin kırılmasıyla mümkündür.