Tek tip insanların bakış açısı görüşleri ile kısıtlıdır. Ama hemen hemen tüm dinci dediğimiz, ama aslında dindar olmayan sadece dinin rantını yiyen kişiler bunu yaparken demokrat tavır sergilerler. Ama düz mantığa göre yani Aristo mantığına göre haklı bile olabilirler. Bu yüzden de bu kadar taraftar bulabilirler. Allah’ın var olduğunun ispatını bile yaparken bu yüzleri ortaya çıkar. Derler ki; “bak bu çakmağı yapan biri var. O halde dünyayı yapan biri de var. O da Allah’tır”. Oysa bu inanış temelinde bile Allah’ın var oluş mantığına aykırıdır. Buradaki yanlışlık Allah’ı insanlaştırma çabasıdır. Çünkü ortaya koydukları sistem kendi insani zevklerine kılıf bulma çabası olduğundan, Allah kavramını kendilerine göre yorumlayarak buna alet ederler.

Bunun değişik bir versiyonunu, “entel” ve “demokrat” Abdurrahman Dilipak, 18 Ocak 2006 tarihli yazısında vermektedir. Her zaman olduğu gibi yine demokratlık dersi vererek olaya girip aslında hiçte demokratik olmayan zırvaları peş peşe sıralamaktadır. Herkese eşit muameleden dem vurup başladığı yazısında devamla, Sarp Kuray’ın bir dönemin özeleştirisi olarak ağzından çıkan lafları çarpıtarak sanki bir çıkar örgütünün elemanının itirafları gibi ortaya koymuştur.Hiç olmasa bu yazıları veya sözleri hangi kaynaktan aldığı demokratlığını gösterse ona da eyvallah diyeceğim.Okuyucu o zaman yazının gerçek bütününü okuyacak ve Sarp Kuray böyle demek istememiş diyecek.Ama sayın Dilipak’ın entelliği fuları ile demokratlığı ise kibar konuşması ile kısıtlıdır.Kafasını açıp beynine baktığımızda oradaki karanlık çok farklıdır. Her şeyi alt alta sıralamış ama şu an gazetesinde oturduğu koltuğu bile satın alan zihniyetin temsilcilerini nereye koymuş, o belli değil. Herkes kendi açısından, kendi cephesini masum hatta mazlum ilan edip diğerlerini lanetliyorlar. Sarp Kuray’ın yazıları iyi okunursa bu konuda tek cesur özeleştiri olduğu görülür. Ama üstat Dilipak bunu bir bir itiraf gibi gösterip üstüne üstlük devrimcileri Sarp Kuray nezlinde maşa olmuş zavallılar ve hatta kader kurbanları gibi göstermiştir. Oysa işin gerçeği böyle değildir: Ağca ve Yeşil çizgisindekiler olaylara girişte ne kadar masum olurlarsa olsunlar daha sonraki dönemde olayların farkına vardıklarında çark etmemişler, tam tersine bundan nemalanma yoluna gitmişlerdir. Burada da zaten var olan devletle ilişkiyi bu yönde kullanmışlardır. Zaten bunu Ağca’nın duruşmasından verdiği örnekle de ispatlıyor. Oysa devrimcilerde böyle olmamış, bu ilişkiler fark edilir edilmez çark edilmiş, bundan herhangi bir çıkar elde etme yoluna gidilmemiştir. Devrimciler içindeki kavga sebeplerinden biri de budur.

Aynı yazıda Dilipak yine cahilane bir tavırla bunu ortak bir çete olduğu ve hedefinin de mazlum Müslümanlar olduğunu anlatmaya çalışmış. Çete marifetleri için de silah ticareti, eroin ve kadın ticareti var diyor. Acaba Dilipak illegal örgütlerin içine sızmış yapay örgütler dışında bu işleri yapan tek devrimci gösterebilir mi? Geçmişlerinde bir şekilde sola bulaşmış ama hiç bedel ödememiş insanları örnek göstermesi bir şey ifade etmez. Oysa illegal yapılar içindeki örgütler yapı itibarı ile buna en müsait yapılardır. Artı bu tür işleri yapsalar dahi hiç kimse bir şey söyleyemez. Kaldı ki hiçbir devrimci örgüt bunu devletle birlikte yapmaz, çünkü devlete karşıdır ve bu yüzden illegaldir.

Sayı Dilipak sapla samanı ayırt edemiyorsan kendi öküzüne yedirme. Sonra öküzlerinin karnı bu yemden dolayı ağırır ve önüne koyduğun diğer yemleri yemezler.

Bu tip din istismarcılarının en belirgin ortak özelliği de başkalarının ne kadar kirli olduğunu göstererek kendi pisliklerini aklama veya en azından ehven-i şer olarak gösterme çabasıdır. Oysa biz kirli dahi olsak bu kendilerini aklamaz ve dünyanın en kötü mantığı ehven-i şer mantığıdır. Şimdi Dilipak’a soruyorum 1988 de Dikili festivalinde, şimdi bok attığı sola ve solculara methiyeler düzerken farklımı düşünüyordu? Olf Palme anıtının açılışında devrim şehitleri için manevi saygı duruşu yaparken veya Aziz Nesin ile ortak panel düzenlerken farklı mı düşünüyordu? Hangi yüzün doğru veya sen klasik din istismarcıları gibi iki yüzlümüsün?

Yazıda Dilipak şunları söylüyor: “Ağca’nın öldürdüğü İpekci değil dindar bir kişi olsa idi böylemi olurdu”. Böyle soyut bir duruma göre tartışma yapılmaz, sonuç bir yere varmaz. Faraziye bir kurgu ile ancak insanların kafası karışır. Zaten istenen de budur. Şimdi sormak lazım kaç tane dindar ve kim tarafından öldürüldü bu ülkede. Bu ülkede siyasi olarak öldürülen dindarların tamamına yakını kendi iç hesaplaşmalarında öldürülmüştür. Bunun son örnekleri de Hizbullah hesaplaşmalarıdır. Peki bu Hizbullah’ı kim çıkarttı? Senin derin devletin kurup, militanlarını eğitmedi mi? Bu gün bu kadar güçlü olmanızın altındaki sebep Amerikan-İsrail ortak projesi olan yeşil hilal projesi değil mi? Siz ve sizin gibilerin hayat kaynağı Siyonizm değimli? Oturduğun gazete ve ona bağlı olan televizyon şimdi bir kenara attığınız Erbakan’ın başta Köln ve sonrasında tüm Avrupa’da yaptığı toplantılarda toplanan 28 milyon Mark ile kurulmadı mı? Bunu yaparken tuvalete dahi giderken izin aldığınız Amerika ve İsrail’den icazet almadınız mı? Şimdi kalkıp hangi yüzle Sarp Kuray’ı ve gıyabında tüm devrimcileri töhmet altında bırakıyorsunuz ve bunu yaparken de hiç utanmadan kendinizi mazlum göstermeye kalkıyorsunuz. Allah yalanı tüm kötülüklerin anası olarak gösterir ama en büyük gazabı da münafıklar için saklar. Bırakın münafıklığı da gerçekleri yazın, altına da mal varlığınızı ve banka hesaplarınızı da yazın ki halk gerçeği tam olarak anlasın.