Dünyada olan gelişmeler, özellikle sosyal gelişmeler Dışişleri Bakanlığının ilgilenmesi ve daha da önemlisi duyarlı olması gerekmektedir. Yaşamakta olduğumuz bölge dünyanın her bakımdan en sıcak gelişmeleri yaşamış ve bu gidişle de daha çok yaşayacağı bölgedir. Hemen hemen bütün dünyada coğrafi olarak en yaygın dinlerin doğduğu, kültürlerin şekillendiği, insanlığın medeniyete doğru yürüyüşünde en önemli kırılmaların yaşandığı, üretildiği coğrafya da burasıdır. Ve yaklaşık bin yıldır bu coğrafyada belirleyici olan unsur Türklerdir. Türklerin egemenliğini salt 1071 olarak almak yanlış olur. 1071 sadece Anadolu’nun kapılarını açmış olsa da bu coğrafyada çok daha önceden belirleyici olmaya başlamışlardı.

Bu gün bu bölgelerin üzerinde en fazla yorum yapabilecek kurum Dışişleri Bakanlığıdır. Ama bunu yaparken yapıcı olmak ve geçmişte iddia ettikleri gibi barış ve huzur ortamı vardıysa ona göre davranmalı, ona göre konuşmalıdırlar. Çok gelişmiş bir demokrasisi olmasa dahi demokrasi bilincinin en fazla gelişmiş olduğu bölge ülkesi Türkiyedir. Her demokraside olduğu gibi kişi ve kurumların anayasaya göre kime ve neye göre hesap vereceği belirlidir.

Son zamanlarda özellikle Dışişleri Bakanı çok sıkıntılı. Bunun yüzlerce sebebi var. En başta yıllarca kafalarında oluşmuş olan felsefeleri, eğer tek başlarına iktidar olurlarsa rahatlıkla uygulayabileceklerini zannettiler. Bunu başarabilmek içinde her türlü tavizi de verdiler. Özellikle dünya konjonktürüne yön veren batının tüm isteklerine iktidara gelebilme uğruna olur diyince bazı şeylerden vazgeçmek zorunda kaldılar. Özellikle İslam dünyasının hassasiyetle üzerinde durduğu konularda batı tarzı bir yaklaşım ile geri adım atmaya başladılar. Türk halkını yıllardır olmaz ise olmaz şartı ile yönlendirmeye çalışan bu çevreler acze düştüler. Bu da doğal olarak insanları ikilemde bırakıyor. Belirli kaygıları olduğu için, tekrar seçilememe korkusu ile de yıpranarak sinirli hale geliyorlar. Başbakan son zamanlarda halkın arasına her karıştığında protesto ediliyor. İlk iktidara geldiğinde göstermelik de olsa “demokratik bir karşı çıkıştır” diyerek karşıladığı bu eylemlere artık küfürle karşılık verme noktasındadır. Aslında eylemlerin çok olmasından değil kendi düşüncelerine ihanet etmenin verdiği psikoloji ile bu tepkiyi vermektedirler.

Hamas örgütü yıllardır illegal olarak yaptığı silahlı mücadelenin ardından Filistin’de iktidar koltuğuna oturdu. Otururken de silahı bırakmayacağını açıkça ifade etti. Bu açıklama ile birlikte bütün şimşekleri de üzerine çekti. Ama amaç onu yok etmek değil ehlileştirilerek düzene ayak uydurmasını sağlamaktı. Bunun içinde klasik olarak oynanan oyun tekrar sahnelenmeye başladı:”iyi polis, kötü polis”. Burada iyi polis olma görevi Türkiye’ye verilmiş durumda. Bunun senaryosu basit; Hamas uyarılacak, karşılığında da her türlü Filistin yardımları kesilecek, İsrail gümrükleri kapatacak, sonuçta halk aç kalacak ve Haması kendi elleri ile yok edecekler. Veya Hamas hizaya gelecek. Nikaragua’da Sandinistlerin iktidarı bırakma sebebi budur, ama şimdilerde daha da güçlü olarak geri geliyorlar. Hamalsa kurulan temasın altında; o ülkeyle bir şekilde de olsa emperyalizm ile ilişkilere devam etmesi değildir, aynı zamanda AKP’nin tabanına hoş gelecek mesaj da vermektedir. Yalnız burada bu kadar sinirli olmanın ne anlamı var anlayamadım. Bu sinir aynı zamanda bir sürü zırvaları da ağızlardan kaçmasına sebep oluyor. Tabi bu konuda tam işbirliği içinde olan basın bu zırvaların üzerinde hiç durmuyor.

Abdullah Gül Hamas ile olan temaslarının savunmalarını bile doğru düzgün yapamıyor . Doğaldır, verilen görev ağırdır. Bir yandan tüm dünyanın terörist ilan ettiği bir örgütün üst düzeyini ağırlayacaksın, onları yola gelmeleri konusunda sert dille uyaracaksın, diğer taraftan da yandaşlarına bakın “Hamas ile görüştüm, ben aslında özümü kaybetmedim” diyeceksin. Hem de bunu tüm medyanın desteğine rağmen %18 lere düşmüş halk desteği ile yapacaksın. Tek iyi zamanlama; Kurtlar Vadisi Filmi ile anti-Amerikancı tavırların zirveye çıkmış olmasıdır. Oysa sayın Gül eğer çok iyi mesaj vermek istiyorsa çıkıp “Filistin halkı bizim kardeşimizdir, onların büyük çoğunlukla, demokratik olarak başa getirdiği yöneticilerle görüşmek bizim için en doğal harekettir” demeliydi. Kendi liderini bile Amerika’nın başkanı Başbakan olmadan ağırlamadı mı?

Yine Abdullah Gül beyin saçmaladığı konulardan biri de, yapılanın savunulması için ortaya koyduğu sebeptir. Osmanlı’nın mirasçısı tavrı ile Filistin topraklarının tapuları bizdedir diyor. Bunu söylerken de gaf üstüne gaf yapıyor. Aslında bu gafın altında sinsi tiniyetini de açıklamış oluyor. Filistini, İsraili ve Kudüsü ayrı yerlermiş gibi göstermektedir. Oysa madem Osmanlı’nın mirasçısı olarak kendilerini görüyorlar, o zaman zahmet etsinler de Osmanlı arşivine baksınlar. O bölgenin tek adı vardır “Filistin”. Bu gafla ilgili ikinci yanlışlıkta madem Filistin’in savunulması Osmanlı’nın hamiliği üzerinden yapılacak, o zaman sayın Gül’e soruyorum; Filistin eski Osmanlı toprağı da Irak nerenin toprağı. Irak işgal edildiğinde, halkı öldürüldüğünde nerede idiler. Birde utanmadan Irak’a asker göndermeye kalmadılar mı, şimdi hangi yüzle anti-Amerikancılık yapıyorlar.

Bıraksınlar bu iki yüzlü politikaları. İnsanları salt ümmet mantığı ile nereye kadar kandıracaksınız. Türkler siyasi İslam’a tarihin hiçbir döneminde sıcak bakmamışlardır. Son karikatür krizinde bile bu kadar kışkırtmaya rağmen insanları sokağa dökememişlerdir. Tavsiyem bu krizi de Polat Alemdar’a havale etsinler.