BİR ACAYİP SOL

1999 seçim sonuçlarının açıklandığı gece yoğun bir panik trafiği yaşamıştık. Telaşlanılmayacak gibi de değildi aslında. Fırsat buldukça karşımıza satırla dikilen faşistlerin partisi iktidar ortağı olmuştu.

Ama ilerleyen günlerde kaygılarımız boşa çıkmıştı. Bozkurtlar, merkeze yakınlaşan partilerinin lideri Devlet Bahçelinin itidal çağrılarına nispeten uymuşlardı.

Ama bu sükûnet çok sürmedi. Ülkücülerden boşalan cepheye çok ilginç bir ekip ikame edildi.

Bunlar da selefleri gibi savaşçılarını motive etmek için Türk bayrağı sallıyorlardı. Tıpkı onlar gibi, tüm fraksiyonları bir potada eritip hepimizi PKKlı ilan ediyorlardı. Hira Dağı kadar Müslüman değillerdi ama Tanrı Dağı kadar Türktü bunlar da. Tek farkı vardı solculara saldırmaya memur edilmiş bu yeni kişiler; solcuydular!!??

Evet, İşçi Partisi çevresinde örgütlenenlerden bahsediyorum. Tarih dikkatinizi çekiyor değil mi? Bugün Ergenekon Örgütüyle bağları ortalığa saçılmış bu grup, darbe tertiplerinin şekillendirildiği 1999da yeni rolleriyle sahnede acemiliklerini atıyorlardı.

Komprador değil ulusal sol ilerleyen yıllarda, özellikle de AKPnin iktidara geldiği 2002 genel seçimlerinin ardından, sufle almadan sahne alacak kadar profesyonelleşmişti.

Gençlik örgütlenmeleri üniversitelerde solcuları ve Kürt gençleri tepeliyor; akademisyenleri kürsülerde Ermeni soykırımı iddialarını hedef tahtasına oturtuyor; Doğu Perinçek gibi başbuğları da kimi zaman apoletli kimi zaman da apoletsiz müttefikleriyle mahkeme kapılarında ya da İsviçrelerde aydın taşlıyorlardı. Açık açık orduyu göreve çağırmaktan, insanları hedef göstermekten çekinmiyorlardı.

Hülasa, bölünmelere karşın aralarında Kürt, sol ve İslâm düşmanlığının yanında darbecilikte de tam bir konsensüs sağlayan kızıl elmacılar dünya sol literatürüne büyük katkılar yaptı.

Ergenekon soruşturmasıyla kolu kanadı kırıldı gibi görünen bu cephenin radikallerinin son icraatı, geçtiğimiz günlerde düzenlendikleri bir mitingdi. Demokratik açılım kapsamındaki eve dönüşleri protesto eden Atatürkçü ve milliyetçi solcular nümayişlerinde çığlık çığlığa şu sloganı attılar:

Dağa çıkanı da, dağa çıkartanı da dağdan indireni de, hepsini asacağız!

Mitinglerinin davetiyesi de kapağında kanlı urgan olan Türk Solu dergisiydi.

Bir süre önce, Che bereli, Atatürk rozetli, Deniz Gezmiş parkalı kara gömleklilerine Kürtlerle konuşmayı, Kürt yemeklerini yemeyi ve hatta doğu ezgilerini dinlemeyi yasaklayan bu güruhun fütursuzluğu, bugün yalnızca dar bir grup tarafından açıkça onaylanıyor gibi görünüyor. Ama ne yazık ki bu görüntü gerçeğin yansıması değil, yansımanın gerçeği. Zira yol yordam bilen ve Türk Solunun radikalleri kadar açık sözlü olmayı politikadan bihaber olmak sayan çok geniş bir kitle, bu aklıevvellerle pek çok konuda hemfikir.

Laik, çağdaş ve ilerici ahalinin radikal ulusalcılara zaman zaman verdikleri tepkiyse, uluorta Çişim geldi diyen çocuklarına, Yavrum biraz terbiyeli ol. Öyle söylenir mi hiç, ayıp diyen ebeveynlerden farklı değil.

Ay kanlı urgan hiç şık değil yani dediklerine bakmayın siz. Milliyetçilerin oylarını paylaşamadıkları MHPye İktidardayken asmadınız fazla konuşmayın diye çemkiren yine onlardı.

İrticayla Mücadele Eylem Planı resmen doğrulandığı halde peki peki peki niçün ama niçün şimdi diye soranlar; otuz yıl sonra gelen barışı kutlayan kardeşlerinin mutluluğundan huylananlar; Devlet Rizede de yatırım yapmıyor ama onlar dağa çıkmıyor diye serzenişte bulunanlar Türk Soluna niçin kızsınlar ki?

Toplum mühendisi darbecilerin bu sol görünümlü faşistlere bel bağlamalarının en önemli nedeni de, söz konusu grubun dillendirdiği söylemlerin, antidemokratik emellerine teşne olacak toplumun geniş bir kesiminin duygularına tercüman olduğunu bilmeleridir.

Aranızda durumu benim kadar vahim bulmayanlar varsa, çevrelerindeki en yakın Cumhuriyet okuruna, militan bir CHPliye ya da ne bileyim Türkiyeye özgü Komünist Partisi üyesine başvursun. Türk Solunun adını anmadan, savundukları görüşler hakkındaki yorumlarını sorsun. Söz konusu derginin tirajının niçin bu kadar az olduğuna dair şaşkınlığı geçince bir daha konuşuruz.

Hal bu dostlar. Kerinçekler-perinçsizler içerde diye fazla rehavete kapılmayın. Unutmayın, kendileri içerde ama zihniyetleri ana muhalefette.
Gönderen Ş.Fethi Sancar on Sunday, 22 November 2009 at 8:41