RUSYA’YA GÖRE ESAS TEHDİT ÇİN’DEN DEĞİL ABD’DEN

Cumhuriyet’in Strateji ekinin 5 Mart 2007 tarihli sayısında, Ankara Üniversitesi Uluslararası İlişkiler Bölümü’nden sayın Barış Adıbelli’nin “Rusya ile Çin Ayrışmaya Başladı” başlığını taşıyan ve özetle, Rusya’nın kendisine esas tehdidin Çin’den geldiğini saptayarak ABD’ye yakınlaşma sinyalleri verdiğini öne süren bir yazısı yayımlandı. Bu yazıda sayın Adıbelli’nin öne sürdüğü teze karşı, ben de aksi tezi savunacağım.

Sayın Adıbelli yazısında, Rusya Devlet Başkanı Putin’in Münih’te gerçekleştirilen Uluslararası Güvenlik Konferansı’nda yaptığı konuşmada esas mesajı Çin’e verdiğini öne sürmektedir.[1] Bu teze katılmak mümkün değildir. Hatırlanacağı üzere Putin, ses getiren konuşmasında, dünyadaki güvenlik sorunlarının merkezine ABD’yi yerleştirmiş, NATO’nun doğuya doğru gerçekleştirdiği genişlemesinin açıkça Rusya’yı çevreleme amacı güttüğünü belirtmiştir.[2] Putin yine bu konuşmasında Rusya, Çin, Hindistan ve Brezilya gibi devletlerin sahip oldukları ekonomik potansiyelleri siyasi nüfuza dönüştüreceklerini ve bunun çokkutupluluğu güçlendireceğini belirterek esas tehdidin ABD kaynaklı olduğunu saptamış ve bunun karşısında gelişecek stratejik ittifakları çözüm olarak göstermiştir.

Kaldı ki Putin’in bu önemli konuşmasının ardından Hindistan’da gerçekleştirilen Rusya-Çin-Hindistan Dışişleri Bakanları Zirvesi’nde de aynı vurgu öne çıkmış ve Rusya ile Çin’in Şanghay İşbirliği Örgütü’ne gözlemci üye olan Hindistan’ın örgüte tam üyeliğinin sağlanması için gerekli adımları hızlandıracağı açıklanmıştır. 14 Şubat 2007 tarihli zirvenin ardından yayımlanan ortak bildiride, tüm ulusların eşitliğine, egemenliklerine ve ulusal bütünlüklerine, uluslararası hukuka ve karşılıklı saygıya dayanan çokkutuplu bir dünya inşa etmenin, uluslararası ilişkilerin demokratikleşmesinin anahtarı olduğu düşüncesinde uzlaşıldığı ifade edilmiştir.[3]

TOHUM VE YAŞAM FORUMU

SONUÇ BİLDİRGESİ

Nasıl Bir Dünyada Yaşıyoruz?

Tüm sınırların kaldırıldığı bir dünyada yaşıyoruz. Tarımsal üretimdeki verimliliğin sınırı olan(!) “küçük çiftçilik” kaldırılıyor. Küçük çiftçiliğin ayakta kalmasına ancak görece olarak katkı sağlayabilen “destekleme alımları” dahi çoktan ortadan kalktı. Yurt içi ürünlerimizi uluslararası tekellerin haksız rekabetinden koruyacak “gümrük tarifeleri” ortadan kaldırılmaya çalışılıyor. Bitki çeşitlerimizin doğal yaygınlaşma sınırı olan “yerellik” ortadan kaldırılıyor ve böylece tek tip ve kimyasal ilaç-gübreler gibi endüstriyel girdilere bağımlı çeşitlerin çok uluslu şirketler aracılığıyla dünya çapında yaygınlaştırılmasının önü açılıyor. “Bırakınız yapsınlar, bırakınız geçsinler” politikası; bu kez tüm dünya çapında uygulamaya geçiriliyor. Kısaca; küreselleşme adı altında dünya çapında estirilen liberal politikalar; sadece sermayenin önündeki sınırları kaldırmayı hedefliyor. Daha fazla kâr ve daha fazla sömürü zinciri; artık uluslararası bir çapa ulaşarak; sermayenin önündeki engeller olan gümrüklerin, ulus devletin, küçük çiftçiliğin, vatandaşlığa bağlı çalışma hakkının tasfiyesi üzerine ilerliyor.

İmha edilen bunca sınır, tüm dünya halklarına, daha fazla özgürlük, iletişim, verimlilik gibi adlar altında pazarlanırken, insanlığın özgürleşmesinin önündeki sınırların kaldırılmadığı, aksine kuvvetlendirildiği bir hayat akıyor. Binlerce yıldır üretmekte olduğu ürünün tohumuna artık sahip olamayan çiftçinin karşısına patent yasalarının çizdiği sınırlar çıkıyor. Daha 80 yıl öncesine kadar bahçesindeki domatesi yiyen tüketiciye ambalajının üzerindeki okunamaz büyüklükte, anlaşılamaz içerikteki yazılarıyla sunulan ürünler, “ne yediğini bilme hakkı”nın önünde bir sınır inşa ediyor.

    EKONOMİK, HUKUKSAL VE SOSYAL BOYUTUYLA ALEVİLİK.

    Alevi inanç ve ibadeti üzerine yazacaklarım, yaşamımızda gördüklerimiz, dedelerimizin bize anlattıkları ile ilgili sınırlar içindekilerdir. Bunlar bile bir çok sonuca varmamıza yeterlidir.

    Alevi dedeleri vede Ocakları İran Horasanına dayanır. Anadolu Erenleri binli yıllarda Horasandan Anadoluya gelip yerleşmişlerdir. Ve bu Horasan Pirleri Anadolu Coğrafyasında çok yaygın bir alanda görülürler. Bugüne gelen Türbe, Ocak vb. şekillerde hala ziyaret edilerek bilinir kalmaları sağlanmıştır.

    Alevi inanç ve öğretisi, İran Horasan gelenek ve kültürü, Anadoludaki değişik halk ve toplulukların kültürleri ile karışıp yeni bir biçime bürünmüştür. Bugüne kadar gelen gelenek ve yaşam biçiminde bunlar çok net görülüyor. Anlatacaklarımızda bugün yaşadıklarımız ve geçmişten yaşanmış olup, sözlü olarak bize aktarılanlardır.

Lundby - Wedin isveç işçi sendikaları federasyonu LO nun genel başkanıdır.

LO genel başkanları kurucu bir örgüt yöneticisi olarak 1973 te kurulan ETUC un dogal yürütme kurulu uyeleridir. Kendisi ETUC yürütme kurulu üyeside olan Vanja, seçim komitesince 24 Mayıs 2007 günü Brükselde başlayacak olan kongrede Avrupa Sendikaları Federasyonu genel başkanlığına önerilmiştir. Bu kongrede ETUC genel başkanlığına getirilecek olan  Wedin 54 yaşında olup, iki cocuk ve bir torun sahibidir. Değerini hesap etmekte güçlük çektiğim  modern ve pahalı bir dairede  stockholm de oturmaktadır.

Ayda Sendikadan 250. 000 Ytl. tutarında maaş almaktadır. Temel sendikal prensiplere göre ve sınıfsal ilkelere göre bakıldığında isveçte 5 000 ytl. oranında olan yüksek kalifiye bir işçinin maaşı nı geçmemesi gerekirken sendikacının maaşı, Wanjanın maaşı bu durumda İsveç başbakanı nın maaşını da geride bırakmaktadır. Temelde mesleği Hastabakıcısı olan Lundby önce LO yürütme kurulu üyesiyken, Stig Malm ın bir yolsuzluk  sonucu genel başkanlıkta ayrılması sonucu devamında yapılan olağanüstü kongrede ikinci başkanlığa ve daha sonraki yıllarda yapılan kongrede LO nun genel başkanlığına getirilmiş oldu. Geleneksel olarak Monarşizmi çağrıştıran bir yapı biçiminde yönetilmekte olan LO nun yönetim sistemi sayesinde başkanları ömürlük olarak bu görevde kalabilmekteler. Genel başkanlar ve yürütme kurulu üyeleri (Ombudsman) emekliliklerini burada temin edip giderler. Bir çok uluslararası sendikal örgüt gibi ETUC te böyle bir prenciple yönetildiğinden, Vanja nın acemilik çekmeyeceğini belirteyim. Kendisinin yabancısı olmadığı oligarşik sendikal modele hızla kaynaşmış olacağından emin olunmalıdır. Aynı sebeple ve daha çok bir geçim kapısı gibi ETUC u elinde tutan Genel  sekreter John Monks ile de uyumlu bir çift oluşturabilmiş olacaklarından kuşku edilmesin.

Geçen yazıda tarihsel olarak devletin başlangıcı, gelişimi ve tarifi anlatıldı. Bu yazımızda ise özellikle Avrupa’daki işçi kalkışları ve devrimleri sonucu aldığı son ve nihai durum ele alındı 

Devlet ve Devrim 1848-1851 Yıllarının Deneyimi

1-Devrimin Arifesi

Olgunluk dönemine ulaşmış Marksizmin ilk yapıtları “ Felsefenin Sefaleti ve Komünist Manifesto’da 1848 Devrimi’nin hemen arifesine rastlar. Marksizmin temellerinin yanı sıra somut devrimci durumun  1848-1851 yıllarının deneyimlerinin sonuçlarını bulduğumuz bu yapıtlardan bir alıntıyla konuyu açıklarsak; “ Emekçi sınıf –diye yazıyor Marx ‘Felsefenin Sefaletin’nde- gelişmenin seyri içinde eski burjuva toplumun yerine sınıfları ve onların karşıtlığını dışlayan bir birlik koyacaktır, ve asıl anlamıyla politik iktidar diye bir şey kalmayacaktır, çünkü tam da politik burjuva toplamu içinde sınıfsal karşıtlığının resmi ifadesidir.”

Sınıfların ortadan kaldırılmasından sonra devletin yok oluşu üzerine düşüncesi Kasım 1847’de Marx ve Engels tarafında Komünist Manifesto’da ; “ Proletaryanın gelişiminin en genel aşamalarını belirtirken, mevcut toplum içindeki az çok üstü örtülü iç savaşı, bu savaşın açık devrime dönüştüğü ve burjuvazinin şiddet yoluyla yıkılarak proletaryanın egemenliğini kurduğu noktaya kadar izledik…

İşçi devriminde ilk adımın proletaryayı egemen sınıf durumuna yükseltmek, demokrasiyi elde etmek olduğunu yukarıda gördük.

Proletarya, politik egemenliğini, burjuvazinin elinden tüm sermayeyi ardı ardına koparıp almak, bütün üretim araçlarını devletin elinde,yani egemen sınıf olarak, örgütlenmiş proletaryanın  elinde toplamak ve üretim güçlerinin miktarını mümkün olduğunca çabuk çoğaltmak için kullanılacaktır.”

Devlet üzerine çok söylenilmiş çok yazılmıştır. Ama nihai olarak Lenin, Marx ve Engels’in tüm eserlerini, hatta mektuplarını bile inceleyerek Devlet ve Devrim adlı eserini ortaya koymuştur Bu önemli eserin daha iyi anlaşılması için ara notlar ve açıklamalar yaparak konuyu anlaşılır hale getirmek amaçladım.

Devletin Ortaya Çıkışı

Devlet sınıflı topluma geçişle birlikte ortaya çıkmıştır. İnsanlık tarihinin büyük bir bölümünde devletsiz yaşamış ve gelecekte de devletsiz yaşacağı bir toplumsal süreçten geçecekti Elbette ilkel komünal sistemin yıkıma doğru ilerlediği süreçte onun bağrında zorunlu olarak yavaş yavaş gelişmeye başlamıştır. Devlet, tarımsal üretimin artması, tarım ile hayvancılık arasında gittikçe artan ayrılık madenciliğin ilerlemesi vb. el emeği talebini, yani köle talebini artırması. Kölelerin sayıcı artmasıyla,  toplumun başlıca sınıfları olan köleler ile efendiler arasındaki uzlaşmaz karşıtlık keskinleşmesi sonucu oluşmuştur.

Köle sahipleri, ancak sürekli bir baskı örgütünün varlığı ile köleleri ve topluluğun özgür üyelerini ellerinde tutabilirler ve onların kendi yararlarına, kendi zenginliklerini artırmaya ve doymak bilmez, açgözlülüklerini tatmin etmeye zorlayabilirlerdi. Bunun için oluşturulan mekanizma giderek, devlet haline geldi.