Aşık Adam Metinleri
 
Bitmişti ilk seferinde. Gözleriyle bitirmişti. Kalbiyle, beyninin tüm kıvrımlarıyla bitirmişti. En sonunda ruhunu da vermişti. Bu hep beklediği sarsıcı, allak bullak eden yüceler yücesi duygusal afet esir almıştı onu da işte! Teslim olmamış gibi yapsa da hep anlaşılıyordu kökten değişen bakışlarından! Güzel bakıyorsun diyorlardı ya hep kadınlar! Bu sefer galiba güzel bakma işinin ustalığına terfi etmişti. Baktıranın mıydı zafer? Maşukuna sarhoş olmuş gibi dakikalarca bıkmadan bakanın mıydı? Nasıl anlatılabilirdi bu yürek heyelanı? Kimileri anlattılar. Kimileri ölesiye yaşadılar. Kimileri dağları deldiler bu güzelim coğrafyada, kimileri çöller aştılar. Yüzyıllardır yaşanan bu imkânsızlığa aşk dediler!
 
Ferhat ve Pembe Kapaklı Kitap yazarları
 
Babası Ferhat’a diyor ki ‘ ‘ Oğlum on üç sene geçti bir kız için değer mi?’’ Ferhat ‘‘ Yok baba bu iş kız meselesinden çıktı artık’’ diyor. Dağın delinmeyeceğini bilsek de gürzü vuracağız! Bu coğrafyada dağları delen Ferhatlar da var. Çöller aşan Mecnunlarda. Ne Tahir olmak ayıplanır. Ne de Zühre olmak kınanır! Aşk onların bize verdiği sonsuz sevme gücü ve kararlılıkla bugünlere gelmiştir. Aşk asla vazgeçmemektir. Elimizde gürz dağlara dağlara vurmaktır! Günümüzün teknolojik, plastik, metalaşmış aşklarının üstüne de Ferhatlar gibi gitmektir. Pembe kapaklı çikletlerdeki maniler gibi kitaplar yazıp, aşkı sakız gibi çiğneyip cüzdanlarını dolduranlara karşı da sevdaları savunmaktır sonuna kadar! Aşk devrimci bir mücadeledir! Yel değirmenlerine karşı savaşan Don Kişot’un delice cesaretidir!

MEDYAMIZ PAŞAMIZA SAHİP ÇIKIYOR

12 EYLÜL DEKİ ALBAYIMIZ ADIM ADIM ORGENERALLİĞE ÇIKMIŞ.. BURANIN HİKAYESİ YOK..

İŞKENCELERDE HANGİ GÖREVDEYMİŞ...

UYGULAYICI MI İZLEYİCİMİ*  SONER YALÇIN BURAYI ATLAMIŞ..,OKUYUN BİR 12 EYLÜL DAHA YARATMAK İSTEYENLER İÇİN SİZDE AĞLAYIN

Tarih 12 Eylül 1980. Gece yarısı bir albay üstünü değiştirmek için evine geldi. Eşi heyecanla yataktan fırladı, ne olduğunu sordu. Albay kızgındı: “Allah kahretsin darbe oldu” dedi. Bu sözlerin sahibi albay; bugün darbe hazırlamak iddiasıyla tutuklu bulunan Balyoz Davası’nın 1 numaralı sanığı emekli Orgeneral Çetin Doğan. Nâzım Hikmet şiirleri okuyan, Uğur Mumcu’nun ölümüne ağlayan Çetin Doğan’ın işte hayatı...

http://www.hurriyet.com.tr/yazarlar/15460488.asp?yazarid=218

NEŞE DÜZEL: Siz hangi yıl Diyarbakır hapishanesine girdiniz?

HÜSEYİN YILDIRIM: Ben Diyarbakır cezaevine 1981 yılının kasımında girdim ve on bir ay kaldım. O cehennemden 1982’de çıktım. Zaten ben 10 Kasım 1981’de Diyarbakır cezaevine götürüldüğümde de ayaklarımın üstünde duramıyordum.

Niye?

Çünkü poliste çok ağır işkence görmüştüm.

Neden dolayı tutuklandınız?

Silvan-Siverek’te PKK sorumluluğu yapmış Mehmet Karasun diye Bingöl-Kiğılı bir öğretmen vardı. O kişi, kod adı olarak Tuncelili Hüseyin’i kullanmış. Beni, o diye tutukladılar. Oysa devletin bütün kurumları onun gerçek kimliğini biliyordu. PKK iddianamesinde de zaten o kişinin hüviyeti açıkça yazıyordu.

'Bu gidişat Türkün de Kürdün de felaketini hazırlar'

Yazar Vedat Türkali, Kürt sorunu karşısında pasif bir duruş sergileyen TKP'ye yönelik eleştirilerinin Marksist-Leninist çerçevede olduğunu, hedefinin TKP'nin geçmişindeki gibi Kürt sorununa yönelik yaklaşımını bugün daha da etkin bir şekilde geliştirmesi bağlamında olduğunu söyledi. Acı, kan ve umutsuzluğun yaşandığını, bunun böyle gitmeyeceğinin altını çizen Türkali, Kürtlere ve Türklere seslenerek, 'Bu iş Türkün de Kürdün de felaketini hazırlar. Kürtler silahı bırakmaz. Kürtler silahı bıraktığı günlerde de her gün haberler veriliyordu. Şehit haberi yoktu ama şanlı ordumuz bilmem nerede kaç teröristi öldürdü diye. Devlet, 'Dağdan inin, boynunuzu bükün, biz ettik siz etmeyin deyin bu işi çözün' diyor. Dağa çıkan çocuklar spor olsun diye mi çıktı? Aileleri turistik geziye mi gönderdi? Yahu millet kan ağlıyor. Romantik laflarla bu işler çözülmez. Çözüm için Anayasa'ya sağlam maddeler koyun' dedi.

Muğla'nın Bodrum İlçesi'nde son kitabının çalışmasını yürüten 92 yaşındaki yazar Vedat Türkali, Kürt sorununda yaşanan son gelişmelere karşı Türklere ve Kürtlere çağrıda bulunarak, çatışmanın sona ermesi için daha büyük çaba harcanması gerektiğini ifade etti. Türkali, eleştirilerine yönelik TKP'nin tavrı, Kürt sorunu ve 12 Eylül'deki Anayasa referandumuna ilişkin DİHA 'nın sorularını yanıtladı.

 Vedat Türkali: Kürt Sorunu ve Sol

İşçi Dünyası gazetesinin 4. sayısında yayınlandı. Başlık soldefter tarafından konmuştur.

http://www.sendika.org/yazi.php?yazi_no=31611

Kadir Akın: Geçtiğimiz aylarda Başbakan Tayyip Erdoğan “açılım” çerçevesinde kimi aydın, yazar, sanatçılarla bir dizi görüşme gerçekleştirdi. Siz de çağrılıydınız. Sağlık sebebiyle toplantıya katılamadınız; ama görüşlerinizi bir mektupla ilettiniz. Basında da yer alan bu mektubunuzda, Kürt sorunu çözüme kavuşturulmaksızın demokrasi konusunda bir adım dahi atılamayacağını anlatıyordunuz. Şimdi savaş tüm şiddeti ile yeniden başladı. Hem yeniden başlayan savaş hem de sosyalist hareketin durumunu nasıl görüyorsunuz?

Vedat Türkali: Önce şunu açıkça ve kesinlikle belirteyim ki, bugün sol çizgide olduğunu söyleyen hiçbir siyasal partiyle, örgütle, herhangi bir biçimde örgütsel bir ilişkim yok; bugünkü koşullarda olacak gibi de görünmüyor.

İki tarafın da, ‘kendi meşrebine göre’ diyerek söylüyorum, “devlet”i var. Bir de sivil toplumu var ki, umut onda.
Türklerin ve Kürtlerin “devlet”leri
Türklerin devletinden alalım. İkiye ayrılıyor: Derin Devlet ve Devlet. Derin Devlet’ten bahsetmeye bile gerek yok; ne mal olduğunu fazlasıyla biliyoruz. Kendi devletinin savcı ve yargıçlarının evlerine bile “adam olsunlar” diye bomba attırdıktan sonra (“Altay Tokat Paşa olayının şimdilik öyküsü”, Radikal İki, 25.11.07), daha ne olsun, tam işte “sözün bittiği yer”.
Devlet, bir öyle bir böyle konuşuyor. Biri diyor: “Radyosu, televizyonu olacak. Kültürel hakları sonuna kadar tanıyacağız” (Arınç, Radikal, 11.07.10). Öteki, yine devlet, Kürt sorununun çözümü için CHP’yle görüşüyor da BDP’yle görüşmüyor. Seçim Kanunu Md. 58 değiştirilerek seçimlerde Kürtçe propaganda yapmak suç olmaktan çıkarıldığı halde (R, 11.04.10), bu sefer Siyasi Partiler Kanunu Md. 81/c’den mahkum ediyor insanları (Antenna, no.28/10, 09.07.10).

 ANAYASA DEĞİŞİKLİĞİNE EVET

ÖMER GÜRCAN

5982 SAYILI TÜRKİYE CUMHURİYETİ ANAYASASININ BAZI MADDELERİNDE DEĞİŞİKLİK YAPILMASI HAKKINDA KANUN

MADDE 1 – 7/11/1982 tarihli ve 2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 10 uncu maddesinin ikinci fıkrasına “Bu maksatla alınacak tedbirler eşitlik ilkesine aykırı olarak yorumlanamaz.” cümlesi ve maddeye bu fıkradan sonra gelmek üzere aşağıdaki fıkra eklenmiştir.

“Çocuklar, yaşlılar, özürlüler, harp ve vazife şehitlerinin dul ve yetimleri ile malul ve gaziler için alınacak tedbirler eşitlik ilkesine aykırı sayılmaz.”

MADDE 2 – Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 20 nci maddesine aşağıdaki fıkra eklenmiştir.

“Herkes, kendisiyle ilgili kişisel verilerin korunmasını isteme hakkına sahiptir. Bu hak; kişinin kendisiyle ilgili kişisel veriler hakkında bilgilendirilme, bu verilere erişme, bunların düzeltilmesini veya silinmesini talep etme ve amaçları doğrultusunda kullanılıp kullanılmadığını öğrenmeyi de kapsar. Kişisel veriler, ancak kanunda öngörülen hallerde veya kişinin açık rızasıyla işlenebilir. Kişisel verilerin korunmasına ilişkin esas ve usuller kanunla düzenlenir.”

(Bu da bir anlatım işte..)

 
Karaoğlan fırtınası estiydi. Serde gençlik var. Kaptırdık kendimizi. Daha Çankaya'nın Şişmanı, işçi düşmanı da gelmemişti iktidara. Af da çıkaracaklardı. l960, 27 Mayıs'ından sonra Anayasal hak olarak verilip, sonradan gelenlerin kısıtladıkları ne varsa, anamızın ak sütü gibi helalinden geri dönecekti. Kimimiz idealler uğruna eşlerimizden boşanmış, kimimiz mitinklerde dağıtılacak hediyeler için maaşlarımızı, çoluk çocuğumuzun nafakalarını bağışlamıştık. Analar babalar hak getire..
 
Sendikalar, demokratik kitle örgütleri el eleydi. Safları sıklaştırmıştık. Biraz daha rahat nefes alabilmek için; anaların, bacıların el emekleri göz nurları feda olsundu Karaoğlan'a. Mesaiden öte, Karaoğlanı'ın kazanabilmesi için gönüllü mesailerimiz vardı. Gecemiz gündüzümüz yoktu.
Dağlar taşlar "KARAOĞLAN" höykürdü. Kış ne zaman bahara döndü, ıhlamurlar, iğdeler ne zaman açtı da soldu. Doğurduğun beben ne zaman sütten kesildi de taytaylayıp yürüdü. Kul hakkı için bilen varsa beri gelsin.

Ekonomide Kaymayan Eksen 

Finans-Kapital’in küresel çapta uygulatmakta olduğu ‘Neo-Liberal politikalara’ göbekten bağlı AKP’nin, zayıflarla dolu ekonomi karnesini ve sömürü düzenini gözler önüne sermemiz açısından 2010’nun ilk çeyreğinde açıklanan bazı rakamlar ve oranlar üzerinde kısa bir değerlendirme yapmakta fayda var.

Memura yapılan son zamlar, olayın acınası ve trajikomik tarafını niteliksel olarak gözler önüne sermeye yetiyor.Bu son açıklanan zamlara göre 2010 Temmuz ayından itibaren memur maaşları % 2,5 + % 1,06, toplamda % 3,56 oranında artacak. Eğitim-Sen tarafından konu hakkında yapılan açıklamaya göre ; ‘Enflasyon farkı nedeniyle “müjde” olarak yansıtılan %1,06’lık zam, 13. derecenin 3. kademesindeki bir yardımcı hizmetlinin maaşında 13,62 TL, 14. derecenin 3. kademesindeki bir memur için 13,98 TL ve 9. derecenin 2. kademesindeki bir öğretmen için 16,24 TL zam anlamına gelmektedir.

SARP KURAY’LA F 2 TİPİ DİYALOGLAR -  İSLAMİYET

Sarp Ağabey’in 19 Ağustos 2009 tarihinde Ömer Gürcan Ağabey’le İslamiyet diyaloglar

Önümüzdeki günlerde elimdeki kitapları bitirdiğim zaman Ali Şeriati’nin kitaplarını okumaya başlayacağım. Ali Şeriati’nin varlığını bende M.Kemal’in daha önce yazdığı mektuptan öğrenmiştim. Sen “ 60 yaşıma geldim, o kadar okurum hala eksiğimi gördükçe kendi kendime kızıyorum” diyorsun. Peki ama ben ne yapayım? 65 yaşıma geldim. Demek ki sen benden beş yaş öndesin, eksiklerine benim kadar kızmaman gerekiyor.
Mektubundaki kısa alıntıdan sezebildiğim kadarıyla; Ali Şeriati’nin insan olabilmek için kurtulunmasını şart koştuğu dört zindan tespiti, mistik tasavvuf ekolünün aşılmasını gerekli gördüğü kapıları ( Şeriat kapısı – Tarikat Kapsı – Marifet Kapısı – Hakikat Kapısı ) bazı soyut felsefi yorumlardan arındırıp, ayakları üzerine oturtma içeriği taşıyor. Burada Mevlana ve Şemsi Tebrizi’nin Konya’da ilk karşılaştıkları noktayla “ Merec- el Bayreyn “ ilgili bir kitap geçti elime. Hepsi oldukça soyuttu.
 
Ali Şeriati’nin zindanların en kötüsü olarak belirlediği dördüncü zindandan kurtulma yolunda yaptığı tespitlerde, üst paragrafta aktardığım sezimi destekler mahiyette göründü bana: “ bu zindandan nasıl kurtulmalı? Aşk ile. Tasavvufi irfanı aşkı veya bunun diğer anlamlarını kastetmiyorum. Bunlar da başlı başına başka zindanlardır.”

 
Barbardılar, gözlerinde bilinçli ekilen kinin tohumları vardı. Hırçın ve acımasızdılar.
Askıya almışlardı insanlıklarını sanki. Susmuştu vicdanları,  Kinlerini kusmak, yakıp yıkmaktı tek emelleri; bahaneleri hazırdı. Oysa ortaçağ geride kalmıştı. Maraşlar, Çorumlar bir daha tekrarlanmasın dilekleri 2000’e yedi kala daha vahim bir katliamı mı yaşatacaktı?
Pir Sultan Abdal Derneği tarafından organize edilmiş olan Pir Sultan Abdal Şenlikleri kapsamında başta Aziz Nesin ve birçok şair, halk ozanı, fikir adamı, semah grupları ve tiyatro oyuncuları Sivas Valisi Ahmet Karabilgin tarafından şehre davet edilmişti. Salman Rüşdi’nin
Şeytan ayetleri kitabının gerginliği vardı. Müslümanlara hakaret içerdiği söylenen bu kitabın yayınlanması yasaklanmış; Yazar hakkında da ölüm fermanları verilmişti. Salman Rüşti’nin katli vacipti. Aziz Nesin’de o zaman yazdığı Aydınlık Gazetesinde bunları düşünce özgürlüğü adına yayınlayacağını söyledi ve dediğini yaptı. Olan oldu. Gerici çevreler Nesin’i hedef adam haline getirdiler. Sivas’ta ki şenlikte bu gergin havada başladı.

Yaşadığımız günden, tam 45  yıl önce, takvim yapraklarının 27 Haziran 1964 tarihini gösterdiği gün, şairin “Haziranda ölmek zor” dediği zamanda Ankara Merkez Cezaevi’nin avlusunda hummalı bir faaliyet vardı. Bu gece ihtilalin süvarisi Binbaşı Fethi Gürcan’ı idam edeceklerdi. Ankara sıkıyönetim komutanı Cemal Tural binlerce asker-polis ile yolları kesmiş ve başkentte adeta kuş uçurtmamacasına tedbirler almıştı. Aslında tarihsel kurgu hep böyle işler: Tarihimizin aydınlık yüzünü temsil eden insanlarımız idam edilirken, büyük korku duyanlar, gölgesinden çekinenler, ayakları birbirine karışanlar daima egemenler ve onların adına infazları yapan maşalar olmuştur. Korku onların işidir. Asiler her zaman korkusuz, haklı ve yiğittirler.