F TİPİ CEZAEVİNDEN DIŞARIYA AÇILAN PENCERE – 5    

 TÜRKİYE SOLUNDA DİN

Sarp Ağabey’le diyaloglarımız 24 Ağustos 2009 mektubuyla devam ediyor….

 “ Mektubundaki alıntıların içinde adı geçen Seyid Kutub da son yüzyıldaki İslami uyanış çizgisinin köşe aşlarından biridir, mutlaka okunması gerekir diye düşünüyorum. Muhammed İkbal ve Cemaleddin Afgani için de aynı düşünceye sahibim.

 Bu düşünürler bir zamanlar bazı aydın çevrelerimizde laf döndürmek pek modaydı. Şimdiki tasavvuf modası gibi. Aslında bir insanın kafasında ve bilincinde ciddi bir tarih tezi yoksa ve bir düşünürü neden okuduğunun farkında değilse, bırakacak bu işleri . Türkiye’de öyle bir görünmez merkez var ki; bizim aydınların maymun iştahlı olduklarını bildiklerinden durmadan “ düşünce modası” yaratıyorlar ve bu yüzden bir türlü esasa inilmiyor.

 Mutlaka Murat Bardakçı, Soner Yalçın vb.gibi tipleri izliyorsundur. Taha Akyol’un “ bilimsel cilası” altında da aynı eğilim yatıyor. Karşılarında da “ sol adına” eski Maocu Halil Berktay gibi tipler. Mahmutpaşa mallarımız burada seç beğen al. Gündeme sokulan bütün bu, moda tabiriyle açılımlarda; Kıvılcımlı hariç sol cenahımızda “ tarih” ve “ toplum” üzerinde bilimsel bir araştırma olmadığı için de bizim yarı cahil Batıcı papağanların çorbada pek tuzu olmuyor. Büyük kayıp mı dersin? Öğrensinler tarihi coğrafyayı Murat Bardakçı, Taha Akyol ve hatta Pelin Batu’dan, yakışıyor onlara. Ne demişler davul dengi dengine çalar. Geçen gün Taraf Gazetesinde Zülfü Dicleli’nin bir söyleşisine rastladım. Kendisini tanırım, 71 döneminde uzun bir süre birlikte cezaevinde yattık. Türkiye Solunda din konusunda hiçbir birikim yoktur diyordu. Hayretler içinde kaldım, kaldı ki Kıvılcımlı’yı çok iyi bilir. Demek ki bu tip aydınların kanına inkarcılık iyice karışmış. İşin en acı veren yanı: egemen güç Doktor’un İslam Tarihinin Maddesi üzerine yaptığı binlerce sayfalık tezini yok ediyor, solcular da bu konuda birikim yok diyorlar. Bu nasıl çelişkidir?

• Susurluk'ta asker ve jandarmanın da rolü olduğunu söylememin ardından Aydınlıkta başta Doğu Perinçek olmak üzere derginin tüm yazarları her sayıda bana saldırmaya, iftira ve hakaretler yağdırmaya başladılar.
• Veli Küçük Ergenekon davasında tutuklanınca, Doğu Perinçek bir basın toplantısı düzenleyerek, yıllar önce kendilerine Org. Eşref Bitlis olayı hakkında açıklama yapan generalin Veli Küçük olduğunu duyurdu.
• Bu çok sürpriz bir açıklamaydı; milliyetçi olarak bilinen Veli Küçük’ün maoist-komünist bir örgüt ile yıllarca ilişki içinde bulunduğu ve bu örgütle aralarında bir bağın olduğu bu açıklamayla ortaya çıkıyordu.
• Bu bağ normal olamazdı, Veli Küçük'ün bu bağı bunca zaman gizlemesi makul değildi. Kızılelma koalisyonu denen ülkücü gençlerle komünist-maoist bilinen Aydınlık grubu gençlerini buluşturma projesinde Veli Küçük ve Doğu Perinçek'in gayretleri bunu doğruluyordu.
• Aydınlık grubu diye de anılan Doğu Perinçek grubunun İşçi Partisi, hiçbir zaman klasik anlamda bir siyasi parti olmadı. Her zaman askeri, güvenlik ve istihbarat konularının içinde oldu.
• Ergenekon da devletin rejim için öngördüğü temel ölçütleri yerine getirmeyen /getirmek istemeyen bir siyasi anlayışın iktidar olmasına mani olmak veya iktidar olmuş ise zorla, antidemokratik yöntemlerle onu devirmek anlayışını savunanların oluşturduğu birliğin adıdır

 MUSTAFA KEMAL ATATÜRK:

Efendiler, muhaliflerin, Meclis'te ordu aleyhine başlattıkları hava devam ediyordu. Sürekli ve ateşli bir şekilde ordunun taarruz kabiliyeti olmadığından ve artık konuyu siyasî tedbirlerle bir çözüme bağlayarak sonuçlandırmanın kaçınılmaz olduğundan etkili bir şekilde söz ediyorlardı.
 

TAARRUZ KARARI

Gerçekte ordumuz ihtiyaçlarını ve eksiklerini tamamlamak üzere bulunuyordu. Ben, daha Haziran ortalarında taarruza karar vermiştim. Bu kararımı yalnız Cephe Komutanı ile Genelkurmay Başkanı ve Millî Savunma Bakanı biliyorlardı. Bildirdiğim tarihlerde bir geziyi vesile ederek İzmit - Adapazarı yönüne hareket ettiğim zaman, Ankara'da Genelkurmay Başkanı F e v z i P a ş a Hazretleri'yle görüştükten sonra, o zaman Millî Savunma Bakanı bulunan K â z ı m  Pa ş a Hazretleri'ni Sarıköy istasyonuna kadar birlikte götürerek, oraya davet ettiğim Cephe Komutanı  İs m e t P a ş a Hazretleri'yle birlikte, taarruz için gerekli hazırlıkların sür'atle tamamlanması ile ilgili kararlar aldık.

Sevgili Sarp arkadaş…
Merhaba.
Ustalardan çıkardığım, notları az çok düzene soktum. Kafamdaki soruların gidiş yönü adına bir düzenlemeye zaten ihtiyaç duyuyordum. Onları görmen için sana gönderiyorum. Umarım bir işe yarayacaktır.
Gene aynı soruların gidiş yönü adına, bazı sayfalarını çevirmeye başladığım bir felsefe ders kitabı vardı. Şu an için gerekli bulduğum sayfaları çevirmiş oldum. Notlarla birlikte onu da gönderiyorum. Gerçi metin içinde ki bilgilerin çoğu alfabetik bilgiler. Fakat aynı zamanda çekirdek bilgilerde olduğundan, kendim için çevirmeye zaten başlamıştım. Şimdilik bu da bitti sayılır. Bana ilginç gelen, bilinç üzerine de bir bölüm var, bir ara onu da ele almayı düşünüyorum.
Bu arada ders kitaplarına has solgun üslûbu fark etmemekte mümkün değil. O, üslûbun farkına vardıkça, insanlık tarihinin çığır açıcı bile olsa geçici bir döneminde konunun ele alınışında ki, çocuksuluğu gülümseyerek gözlemlemiştim. Tarih’te sosyalizmi ilk kez kurma çabalarının çocuksu yönleri, bazen acılı bile olsa bence gülümsenmeye değer. Bu satırları, konuşacak birilerini bulduğum zaman çenemin, (kalemimin) düşmesine verebilirsin.
Gene bu arada kalemimden dökülen bazı satırlar olmuştu, onları da çeviri ve notların sonuna “Bazı karalamalar” başlığı altında ekledim. 
 Sarp ağabey, AHİM’den davanın yeniden görülmesi kararının çıkmış olduğunu, Celal’den duydum. Senin duvarlar arasındaki değil, dışarıdaki özgürlüğün, yeniden buluşup görüşeceklerin için başlı başına moral güç olacak, hayırlara vesile olacak. İnşallah en kısa sürede olumlu bir sonuca bağlanır. Ve hep birlikte kutlarız.
Sevgi, saygı, sağlık dileklerimle şimdilik hoşça kal…

Rauf.

 Ulusalcılık ve ağlayarak bir siyasi davayı savunmak

Adi suçlu ve siyasi suçlu hukuk literatürüne girmiş iki kavramdır. Adi suç kapsamında cinayet, gasp, hırsızlık, tecavüz, kapkaç gibi suçları sayabiliriz. Adi olmalarının sebebi her türlü iğrençliği barındırmasının yanında “devlet ve milletin bölünmez bütünlüğüne tehdit oluşturmamasıdır” aynı zamanda. Çünkü aksi halde nitelikli suç olur ve siyasi suçlar kapsamına girebilir.

Bu iki farklı “suçlu tipolojisi” devlet tarafından yakalanıp yargı karşısına çıkarıldıklarında da farklı tepkiler veririler. Bunun farklı sebepleri olmakla birlikte temel olarak suçlarının niteliği belirler bu tutum farkını. Bir tanesi inandığı ve kendi seçtiği bir yolda, gücünü çoğu zaman aklından ve mücadelesinin meşruluğundan alan, baş koyduğu bir davanın konusu olan suçlardan, diğeri çok farklı sebeplerle kötü yola itilmiş ya da tercih etmiş (ikisi de olabilir), belki sonradan girdiği yoldan zevk almaya başlamış bile olsa toplum nazarında ve kendi gözünde suçlu olduğunun hep farkında olduğu suçlardan ötürü hâkim karşısındadır

Sevgili Sarp arkadaş…

Merhaba.

Ustalardan çıkardığım, notları az çok düzene soktum. Kafamdaki soruların gidiş yönü adına bir düzenlemeye zaten ihtiyaç duyuyordum. Onları görmen için sana gönderiyorum. Umarım bir işe yarayacaktır.

Gene aynı soruların gidiş yönü adına, bazı sayfalarını çevirmeye başladığım bir felsefe ders kitabı vardı. Şu an için gerekli bulduğum sayfaları çevirmiş oldum. Notlarla birlikte onu da gönderiyorum. Gerçi metin içinde ki bilgilerin çoğu alfabetik bilgiler. Fakat aynı zamanda çekirdek bilgilerde olduğundan, kendim için çevirmeye zaten başlamıştım. Şimdilik bu da bitti sayılır. Bana ilginç gelen, bilinç üzerine de bir bölüm var, bir ara onu da ele almayı düşünüyorum.

Bu arada ders kitaplarına has solgun üslûbu fark etmemekte mümkün değil. O, üslûbun farkına vardıkça, insanlık tarihinin çığır açıcı bile olsa geçici bir döneminde konunun ele alınışında ki, çocuksuluğu gülümseyerek gözlemlemiştim. Tarih’te sosyalizmi ilk kez kurma çabalarının çocuksu yönleri, bazen acılı bile olsa bence gülümsenmeye değer. Bu satırları, konuşacak birilerini bulduğum zaman çenemin, (kalemimin) düşmesine verebilirsin.

Kur’an’da özellikle “ilk mesajlarında” çarpıcı ve sarsıcı ölüm ve mezar sahneleri var.

Bu uyarıların neden yapıldığını anlayabiliyoruz.

Fakat kime karşı yapılıyor, hiç düşündünüz mü?

Ve neden yapılıyor?

Önce bu türden uyarıların geçtiği yerleri görelim.

Ölüm ve mezar sahnelerinin hangi konulardan sonra geldiğine dikkat ediniz.

DENİZLER EVCİLLEŞTİRİLEMEZ

"Aklı başında bir giriş yaptı Berhan Şimşek:"Bu sözlerinizi vicdanen mi söylüyorsunuz? Siz 'Mustafa Kemal Yürüyüşü' düzenlemiş üç genç hakkında idam kararı verdiğiniz için vicdanen rahat mısınız?"Tuğ, sinirlendi ve ezberinden çıkarıp söyledi:"Silahlı örgütle anayasal düzeni yıkmaya teşebbüs etmişlerdi!"Berhan Şimşek doğru zamanlamayla sordu:"Çakar almaz silahlarla üç genç mi yıkacaktı anayasal düzeni?"[1*]

“Memlekete komünizm lazımsa onu da biz getiririz” lafı eski Ankara valisine tescil edilmiş bir kült ifadedir. Komik olduğu kadar Kemalizmi çok iyi anlatması bakımından ciddi ve değerli bir sözdür. Aynı oranda trajik, saldırgan. “Bu memlekete Kemalizm lazımsa onu da biz getiririz” sözü ise bana ait. Özgün buluşun eline su dökemez elbette. Ama şaka değil, bence komik de değil, doğrudan gerçeği ve kendi düşüncemi ifade eder.

Diego Maradona’yı bir süre denizde yüzerken izleyen onu tanımayan birileri, “Bu adam iyi bir yüzücü galiba” diye akılarından geçirebilirler. Dans ederken gören onu dansçı sanabilir. Maradona yüzer, dans eder, oburdur - yer, içer, koşar… Ama o futbolcudur. Bir önceki yazıma yorum getirmiş ya bazı sevgili okurlar, bu ordu eleştirisi de nereden çıktı demişler ya, biz öyle yazıları 1848’den beri yazarız.

Biz demeyeyim isterseniz, ben diyeyim bundan sonra, tüm davam sosyalizmdir. Ulusal kurtuluşçuluk, anti-emperyalizm, aydınlanmacılık, burjuva devrimleri… Bunlara da hoş bakar, desteklerim. Sosyalizme yarayacakları için, başka şeyden değil. Kemalistleri, özellikle sol Kemalistleri severim, desteklerim. Mustafa Kemal’e hem saygı duyar, hem duygudaşlık hissederim. Ne ki, hiçbir zaman Kemalist olmamışımdır, olmam da.

‘AKP artık mağduru değil, mağruru oynuyor’

Asker kökenli gazeteci Rahmi Yıldırım, Yüksek Askeri Şura (YAŞ)’taki gelişmeleri, “AKP artık mağduru değil mağruru oynayarak siyasal rant sağlamaya çalışıyor. Ancak, askerin güç kaybına karşın militarizm zihniyet olarak henüz çok güçlüyken askeri hırpalamanın bir noktada ters tepeceğini de öngörmek gerekir. Askerin resmi olarak bir partisi yok ama, mağdur asker algısının CHP’yi güçlendirirken mağrur AKP’ye oy kaybettireceği de muhakkak” diye değerlendirdi.
Yazdığı, “Sermayenin Paşaları” adlı kitabı nedeniyle Genelkurbay Başkanı Orgeneral İlker Başbuğ tarafından hakkında TCK’nın 301. maddesinden dava açılan ve beraat eden, Re’sen Emekli Jandarma Üsteğmen, gazeteci Rahmi Yıldırım YAŞ ve hükümetle askerler arasındaki gerginliğe ilişkin sorularımızı yanıtladı:

Düşmez Kalkmaz Bir Allah

La ilahe illallah,
Düşmez kalkmaz bir Allah.
Her nefeste bismillah,
Düşmez kalkmaz bir Allah.

Kainat ters çevrilir,
Herşey geri verilir,
Saltanatlar devrilir,
Düşmez kalkmaz bir Allah.

Dönen gökler toz olur,
Yıldızlar yaz boz olur,
Güneş tuzla buz olur
Düşmez kalkmaz bir Allah.

Hazineler pul etmez,
Mal, mülk birlikte gitmez,
Güç bekayı belirtmez,
Düşmez kalkmaz bir Allah.

Sultan düşer çaresiz,
Karun kalır parasız,
Düşmek, kalkmaz sırasız,
Düşmez kalkmaz bir Allah.

Bozulur hasbahçeler,
Devden doğar cüceler,
Gaiptendir silleler,
Düşmez kalkmaz bir Allah.

Saraylardan yel geçer,
Saltanattan el geçer,
Tamahlardan sel geçer,
Düşmez kalkmaz bir Allah.

Bakarsın han kalmamış,
Dizde derman kalmamış,
Damarda can kalmamış,
Düşmez kalkmaz bir Allah.

Yudum içilmez aştan,
Can çekilir yavaştan,
Ten sıyrılır kumaştan,
Düşmez kalkmaz bir Allah.

Yürek porsur bez gibi,
Beden olur buz gibi,
Bakış olur söz gibi,
Düşmez kalkmaz bir Allah.

İstesen bel doğrulmaz,
O bülbül dil doğrulmaz,
Çökmüş o fil, doğrulmaz,
Düşmez kalkmaz bir Allah.

Barlıoğlu hüngürder,
Gönlü gümbür gümbürder,
Dün düştü, yarın düşer,
Düşmez kalkmaz bir Allah.

(MÜHÜRLÜ KİLİT ismi altında toplanmış felsefi şiirlerden > 319-321/412) 
 
İsmet Barlıoğlu
 
 
 

Uğur Mumcu, Cumhuriyet gazetesinde (2-22 Haziran 1991 tarihleri arasında, 21 sayı) “Öncesi ve Sonrasıyla Şeyh Sait Ayaklanması” araştırmasını tefrika etti; sonra da kitap halinde bastırdı. 18. tefrikanın (19 Haziran) 266. dipnotunda beni eleştiriyor:
 

Araştırmacı Prof.Dr. Mete Tunçay Türkiye Cumhuriyeti’nde Tek Parti Yönetiminin Kurulması adlı kitabında (s.127-142) Şeyh Sait ayaklanmasını inceliyor, ancak ne Bilal Şimşir’in 1975 basımı İngiliz Belgeleriyle Kürt Sorunu kitabını incelemiş, ne Erol Ulubelen’in İngiliz Belgelerinde Türkiye kitabındaki Kürt-İngiliz ilişkilerinin belgelerini!
 

Prof. Tunçay, TBMM arşivindeki Şeyh Sait dosyasını incelemediği gibi davanın savcısı Ahmet Süreyya Örgeevren ve 1957 yılında Dünya gazetesinde yayımlanan anılar ile bu anılarda yer alan tutanakları görmüş ve okumuş değildir. Tunçay’ın kaynakçaları arasında İstanbul Emniyet Müdürü Ekrem Baydar’ın 1971 yılında Cumhuriyet gazetesinde 10 Ağustos-9 Eylül 1971 tarihleri arasında yayımlanan “Mustafa Kemal’in İstanbul Emniyet Müdürüydüm” adlı anıları da yoktur